Enten of Titeren

Welke keuze er ook gemaakt wordt, het lijkt me vanzelfsprekend dat we onze huisdieren willen beschermen en willen voorkomen dat ze een van de onderstaande ziektes krijgen.
Enten is van oudsher heel normaal, jaarlijst een prikje bij de dierenarts en het dier kan er weer een jaartje tegen. Uit onderzoek blijkt echter dat het jaarlijks enten vaak helemaal niet nodig is! En ook dat het helemaal niet zo gezond is om er ieder jaar maar weer een cocktail in te laten zetten. Om te controleren of het enten wel of niet nodig is kun je laten ‘Titeren’. Met titeren wordt er bloed afgenomen en daarmee wordt getest hoeveel afweer een dier nog heeft tegen de meest voorkomende ziekten (behalve Weil / Leptospirose, deze moet apart getest worden). Zo kun je dus bepalen of het wel of niet nodig is om het dier te enten, ook krijg je advies hoe lang je dan de volgende enting uit kunt stellen. Deze uitslag wordt eveneens in het entingsboekje / paspoort vermeld en is sinds 2016 ook geldig en staat dus gelijk aan een enting.

Zodra meer bekend is over de ziekten waartegen wij in Nederland onze dieren enten, wordt het vaak duidelijker waarom het beschermen van het dier zo belangrijk is. Daarom hieronder dan ook de door dierenartsen geadviseerde entingschema’s en een overzicht van de ziekten waar tegen geënt wordt.

Vaccineren ofwel inenten betekend simpelweg een dood of een verzwakt virus inspuiten. Dit is noodzakelijk om het lichaam vóór een eventuele besmetting alvast afweerstoffen te laten aanmaken. Dit voorkomt dat een dier heel ziek wordt of zelfs dood gaat zodra hij in contact komt met dit virus doordat het lichaam op voorhand al afweerstofjes aanmaakt. Het aanmaken van afweerstoffen zorgt ervoor dat, zodra het dier met de ziekte besmet wordt, het lichaam al ‘bekend’ is met de ziekteverwekker, hierdoor krijgen ziektekiemen minder kans en verloopt het ziektebeeld veel minder heftig.

Op deze pagina meer informatie over de entingen bij hond, kat en konijn.

Honden

Op de leeftijd van 6 weken: Parvo en Hondenziekte

Op de leeftijd van 9 weken: Parvo en Leptospirose
Op de leeftijd van 12 weken: Parvo, Hondenziekte, Leptospirose en Hepatitis (samen ook wel de Cocktail genoemd)
Optioneel op de leeftijd vanaf 12 weken: Kennelhoest enting (welke sterk aan te raden is indien u naar een hondenschool, puppytraining, hondenshow of drukbezochte uitlaatplaats gaat)
Optioneel op de leeftijd van 12 weken: Rabiës enting (deze dient tenminste 21 dagen voor vertrek naar het buitenland te worden gegeven)
1 jaar en 12 weken: Cocktail en kennelhoest

Vervolgens wordt ieder jaar geënt voor Leptospirose en indien gewenst voor Kennelhoest. En eens in de 3 jaar krijgt de hond een Cocktail en indien gewenst Rabiës.

Parvo
Het Parvo-virus geeft bij honden vooral een ernstige, bloederige diarree in combinatie met braken en hoge koorts (40-41graden). Hiernaast kan het virus ook het hart aantasten. Vooral jonge honden sterven vaak bij geen behandeling als gevolg van uitdroging en/of aantasting van het hart. Mocht de hond besmet zijn geraakt met het Parvo-virus, is het zaak direct een dierenarts te raadplegen. Met name ongevaccineerde pups zijn erg kwetsbaar; de ziekte kan voor hun snel fataal zijn. Indien een teef geïnfecteerd raakt tijdens de dracht, kan het virus schade veroorzaken aan de hersenen van de pups (zgn. cerebellaire hypoplasie). Pups die het einde van de dracht halen, zijn door hun evenwichtsproblemen ernstig gehandicapt.

Hondenziekte
Hondenziekte is een virusziekte waar vooral jonge honden erg ziek van kunnen worden. De verschijnselen zijn hoge koorts, ontsteking van de slijmvliezen van ogen en neus, hoesten, diarree , soms zenuwverschijnselen en soms verdikking van de hoornlaag op neus en voetzolen.
Zelfs ondanks een snelle en goede behandeling zullen veel van de besmette honden overlijden.

Leptospirose
Leptospirose is hetzelfde als de ziekte van Weil. Het belangrijkste in het ziektebeeld is ontsteking van de nieren. De veroorzakende Leptospiren worden via urine overgedragen. Besmet (zwem)water, stilstaande sloten en ratten spelen een grote rol bij overdracht. Bij te laat ingrijpen leidt deze ziekte vaak tot de dood. Deze ziekte kan ook overgedragen worden op mensen!

Hepatitis
Deze ziekte wordt veroorzaakt door een Adenovirus. Dit virus veroorzaakt onder andere een ontsteking van de lever. De verschijnselen kunnen erg vaag zijn van mild tot zeer ernstig en soms zelfs met dodelijke afloop. Het komt voor bij honden van alle leeftijden.

Kennelhoest

Kennelhoest kenmerkt zich door een hardnekkige, vaak droge hoest. De hond kan zo heftig hoesten dat het tot kokhalzen en braken leidt. Vaak treedt het op na contact met meerdere andere honden, zoals het bezoek aan een pension, kennel, hondenschool of tentoonstelling. Kennelhoest wordt veroorzaakt door een combinatie van verschillende virussen en bacteriën. Twee belangrijke veroorzakers die in een vaccin zijn verwerkt, zijn het para-influenza virus en de bacterie Bordetella Bronchiseptica.

Deze enting wordt in de meeste gevallen, in tegenstelling tot de andere genoemde entingen, gegeven via de neus in plaats van via injectie onderhuids. Deze enting werkt 1 jaar en moet ieder jaar herhaald worden om werkzaam te blijven. Indien uw hond de neusdruppel niet waardeert is er ook een injectievorm van de vaccinatie. Dit is echter een alternatief omdat deze eerst 2x gegeven moet worden en vervolgens maar 3 maanden werkzaam is.

Rabiës
De Rabiës enting, ook hondsdolheid enting genoemd, is verplicht als de hond naar het buitenland gaat. Hondsdolheid is een zeer ernstige, dodelijke ziekte bij zowel mens als dier. Rabiës komt in Nederland gelukkig maar zelden voor, echter een enkele vleermuis of vos zou besmet kunnen zijn.

Het begint vaak met lichte koorts, algeheel niet lekker, verminderde eetlust, pijnlijke keel en misselijkheid. Dan volgt al snel verhoogde spierspanning, prikkelbaarheid/agressie en overgevoeligheid voor licht. Direct gevolgd door verlammingsverschijnselen (in bek en keel, dus kwijlen) gevolgd door coma en dood. In de meeste gevallen zit er slechts 5-7 dagen tussen het begin van de lichte verschijnselen en de dood.

Als de hond meegaat naar het buitenland moet er wel rekening mee worden gehouden dat er minimaal 21 dagen voor het vertrek gevaccineerd dient te worden. Tevens vragen veel landen een titer bepaling (bloedonderzoek). Sommige landen hebben nog meer aanvullende eisen.
Kijk hiervoor op www.licg.nl

 

Katten

Op de leeftijd van 9 weken: Kattenziekte
Op de leeftijd van 12 weken: Niesziekte
Optioneel op de leeftijd van 12 weken: Rabiës enting (deze dient tenminste 21 dagen voor vertrek naar het buitenland te worden gegeven)

Vervolgens wordt ieder jaar geënt voor Niesziekte.
En eens in de 3 jaar een gecombineerde enting voor Niesziekte en Kattenziekte.
De Rabiës enting dient eveneens ieder jaar herhaald te worden.

Kattenziekte
Kattenziekte wordt veroorzaakt door Feline Panleukopenie virus, dit virus valt onder Parvo virus en is vergelijkbaar met Parvo bij de hond. Kattenziekte is een ernstige, zeer besmettelijke ziekte.

Verschijnselen die we vaak zien zijn onder andere symptomen van het spijsverteringskanaal (braken en diarree, vaak met bloed), hoge koorts (40-41 graden), verminderde eetlust en een extreme sloomheid. Als gevolg van deze symptomen kunnen katten zeer snel uitgedroogd raken en bloedarmoede krijgen. Het aantal witte bloedcellen daalt vaak sterk.

Met name ongevaccineerde kittens zijn erg kwetsbaar; de ziekte kan voor hun snel fataal zijn. Indien een kat geïnfecteerd raakt tijdens de dracht, kan het virus schade veroorzaken aan de hersenen van de kittens (zgn. cerebellaire hypoplasie). Kittens die het einde van de dracht halen, zijn door hun evenwichtsproblemen ernstig gehandicapt.

Niesziekte

kat met niesziekte

De belangrijkste verwekkers van Niesziekte zijn het herpes- en calicivirus, Bordetella Bronchoseptica en Chlamydophila.

Niesziekte is een aandoening waarbij de voorste luchtwegen ontstoken zijn. De symptomen zijn veel niezen, snotteren en waterige ogen soms met pussige uitvloeiing. Regelmatig treden er ernstigere complicaties op zoals longontsteking. Ook komt het voor dat dieren niet helemaal herstellen, maar chronisch wat blijven niezen of zonder symptomen drager worden en dus besmettelijk zijn voor andere katten.

De niesziektevaccins bevatten altijd het Herpes- en Calicivirus en sommige daarnaast Chlamydophila. Voor de Bordetella bestaat een apart neusdruppelvaccin.

Rabiës
De Rabiës enting, ook hondsdolheid enting genoemd, is verplicht als de kat naar het buitenland gaat. Hondsdolheid is een zeer ernstige, dodelijke ziekte bij zowel mens als dier. Rabiës komt in Nederland gelukkig maar zelden voor, echter een enkele vleermuis of vos zou besmet kunnen zijn.

Het begint vaak met lichte koorts, algeheel niet lekker, verminderde eetlust, pijnlijke keel en misselijkheid. Dan volgt al snel verhoogde spierspanning, prikkelbaarheid/agressie en overgevoeligheid voor licht. Direct gevolgd door verlammingsverschijnselen (in bek en keel, dus kwijlen) gevolgd door coma en dood. In de meeste gevallen zit er slechts 5-7 dagen tussen het begin van de lichte verschijnselen en de dood.

Als de kat meegaat naar het buitenland moet er wel rekening mee worden gehouden dat er minimaal 21 dagen voor het vertrek gevaccineerd dient te worden. Tevens vragen veel landen een titer bepaling (bloedonderzoek). Sommige landen hebben nog meer aanvullende eisen.
Kijk hiervoor op www.licg.nl

 

Konijnen

Vanaf de leeftijd van 8 weken kunnen konijnen ingeënt worden tegen 2 ernstige virusziekten. Sinds januari 2012 is er een nieuwe entstof op de markt van het merk Nobivac (Myxo-RHD). Deze geeft het konijn een jaar bescherming tegen zowel Myxomatose als VHD. Het advies van Nobivac is 1x per jaar te enten bij voorkeur in april of mei. Dit biedt voldoende tijd om afweerstoffen op te bouwen voor de gevaarlijke tijd van het jaar; zomer en najaar. Tevens een voordeel van deze enting is dat ze individueel verpakt zijn waardoor er geen speciale entingspreekuren geplant hoeven worden en je dus op iedere gewenste dag bij de dierenarts terecht kan.

Myxomatose
Myxomatose is een ernstige, meestal dodelijke ziekte bij konijnen. Het wordt veroorzaakt door een virus dat verwant is aan het pokkenvirus (wat bij duiven veel voorkomt). Het Myxomatose virus wordt overgebracht door stekende insecten, vooral muggen en steekvliegen maar ook vlooien. Er bestaat ook een vorm die door direct contact kan worden overgebracht.

Een konijn dat besmet is geraakt met Myxomatose krijgt zwellingen bij de ogen, mond en anus. Daarna ontstaan er bulten op de oren, bij de mond en op de rug. Die bulten noemen we de Myxomen. Vervolgens krijgt het konijn longontsteking en zal uiteindelijk bijna altijd sterven. Bij de vorm die door direct contact wordt overgedragen zijn nauwelijks huidzwellingen te zien; wel ontstaan er rode, gezwollen ogen en vooral problemen met de ademhaling. myxomatose konijn

Er is geen behandeling tegen de ziekte. Slechts in een heel klein percentage van de gevallen overleeft een konijn een infectie.
In Nederland komen regelmatig uitbraken van myxomatose voor onder wilde konijnen, maar ook huiskonijnen kunnen besmet worden.
De enting voorkomt niet dat een konijn Myxomatose krijgt, maar bij een infectie zal het ziektebeeld veel milder verlopen en is de kans dat het dier het overleeft groter.

 

 

 

VHD
VHD is een dodelijke virusziekte die voorkomt bij konijnen. VHD staat voor Viral Haemorrhagic Disease. VHD is erg besmettelijk en wordt overgebracht door direct contact, door besmet materiaal zoals bodembedekking, hokken, geplukt gras, via vogels of zelfs via schoenzolen/kleding, en door stekende insecten zoals vlooien, vliegen en muggen. Het virus wordt uitgescheiden in de urine en ontlasting en kan erg lang overleven op schoenen of kleding bij kamertemperatuur en is bestand tegen vorst. Konijnen jonger dan zes tot acht weken zijn doorgaans niet vatbaar voor deze ziekte.

VHD kent 3 stadia: De zeer snelle variant; het konijn is dikwijls al dood voordat er symptomen tot uiting zijn gekomen. De daarop volgende is een snelle variant; het konijn stopt met eten, heeft het benauwd, begint met knarsetanden, krijgt koorts en een slechte coördinatie. Soms hebben ze dusdanig hevige pijnen dat ze gaan schreeuwen. Vaak zie je in het laatste stadium schuimige, bloederige neusuitvloeiing. De dood zal hierna snel volgen.
De laatste variant die helaas maar zeer zelden voorkomt: Een heel mild ziektebeeld waarna levenslange immuniteit ontstaat na spoedig herstel.

Om besmetting te voorkomen is goede hygiëne belangrijk. Zorg ervoor dat wilde konijnen geen contact kunnen maken met de (huis) konijnen. Probeer insecten en vlooien te weren: gebruik horren in huis, gebruik eventueel horrengaas voor het hok en zorg ervoor dat het hok goed schoongemaakt wordt. Gebruik geen giftige chemische stoffen om muggen en vliegen te doden, deze kunnen schadelijk zijn voor het konijn. Pluk geen gras en andere planten in gebieden waar ook wilde konijnen voorkomen en was alles goed af.